என் தோழனே...

சோகமெனில் உன்
தோளில் சாய்ந்து
அழுது தீர்த்துக்கொள்வேன்...

மகிழ்ச்சியெனில்
உன் விரல்கோர்த்து
உயிர் மலர
சிரித்துக்கொள்வேன்...

உன்னுடனிருக்கும்
ஒவ்வொரு
நிமிடங்களும் தாய்மடியில்
நிம்மதியாய் உறங்கும்
குழந்தையாய் நானிருந்தேன்....

தங்கத்தில் வேலியொன்று
என் கழுத்தில் ஏறியதால்
உன்னைப் பிரிந்து இன்று
வெளியூர் செல்கிறேன்...

வழியனுப்ப வந்த
சொந்தங்களின் நடுவே
தோழி என்னை பிரியவும்
மனமில்லாமல் வேறு
வழியும் தெரியாமல்
தவிப்புடன் கன்னம்
நனைக்கும் கண்ணீரை
மறைத்தபடியே மெளனித்து
கையசைக்கிறாய் நீ..

உன்னை விட்டு
நகரத்துவங்குகிறது இந்த
ரெயிலும், என்
வாழ்க்கையும்..

-- நிலாரசிகன்

(இதுவும் copy தாங்க. சொந்தமா எழுதலை.)